08/05/26 – Vandaag werd ik 3

Even een klein persoonlijk stukje over de betekenis van 8 mei in mijn leven.

8 mei is mijn tweede verjaardag, een dag waarop ik, zonder het groots te vieren, even kan terugblikken op de jaren. De jaren van gebruik en de jaren daarvoor. Maar ook kijk ik naar de jaren van herstel en wat die me allemaal al hebben gebracht. Ik ben vandaag namelijk drie jaar clean.

Mijn leven is in drie jaar tijd meer veranderd dan ik ooit had gehoopt in een heel leven te kunnen bereiken. De persoon die toen het besluit nam om in volledige abstinentie te leven, is nog maar een heel klein deel van de persoon die ik nu ben. Vanaf dat moment is elke dag een nieuw verhaal geworden. Een verhaal waarin ik mezelf elke dag opnieuw moet richten op herstel.

Met die “alleen voor vandaag” — of soms alleen deze minuut of dit uur — niet gebruiken mindset, kwam ik langzaam de eerste maanden door. Rond mijn negende maand begon die kracht zich terug te betalen. Ik vond een rust die mij sinds die dag nooit meer de rug heeft toegekeerd. Ik kon weer gaan opbouwen: nieuwe routines, nieuwe verantwoordelijkheden, een nieuwe omgeving, nieuwe interesses, een nieuwe manier van leven. Elk facet van mijn leven heeft een andere wending gekregen. Een nieuwe manier van leven betekende voor mij ook een nieuwe manier van doen, denken, voelen en geloven.

Ergens op die route kreeg ik de brutale gedachte om naar het buitenland te verhuizen om mijn passie te volgen. En daar is het afgelopen jaar opnieuw een nieuw hoofdstuk geschreven. Van uitzoeken wat ik wilde tot het ook echt voor elkaar krijgen, en nu al meer dan vijf maanden wonen op deze prachtige plek. Het zijn dromen waar die jongen van toen nooit over wilde of durfde na te denken.

Vandaag blikte ik ook terug op de belangrijkste lessen van de afgelopen jaren. Elk jaar brengt voor mij namelijk nieuwe lessen met zich mee, en ook dit jaar zaten daar weer een paar bijzondere tussen. Maar voor mij steekt er één bovenuit. Het gaat niet om hoe ik een visum moet aanvragen of hoe ik het beste safarigids word. Dit jaar stond voor mij in het teken van gemeenschap. Of dat nou in de kerk is, op meetings of aan de andere kant van de planeet, midden in de bush. Als ik me verbonden voel met een gemeenschap, hoef ik me niet zo veel zorgen meer te maken. Zo voelde ik me al een tijdje verveeld en eenzaam op dit campus. Dus gistermiddag stapte ik op het voetbalveld vijftig meter van m'n tent om mee te kijken met een wedstrijd. Een wedstrijd waar ik al maanden langs ben gelopen. Morgen speel ik mee in een voetbaltoernooi waar personeelsleden van lodges uit de hele omgeving het tegen elkaar opnemen. Die eerste stap ligt altijd voor het oprapen. Ik moet hem alleen wel zelf zetten. Met die mindset ga ik dan ook mijn vierde jaar in.

Herstel is een keuze die ik elke dag opnieuw moet maken. Die keuze maak ik inmiddels al 1.096 dagen. Deze mijlpaal staat voor de kracht van die herhaling en voor alles wat daar nu al uit is voortgekomen.

Het doel is nu: morgen opnieuw die keuze maken.